۵ خرداد ۱۳۹۱

خدایانِ المپ

خدایانِ آثارِ هومر، خدایانِ اشرافِ فاتح اند؛ نه خدایانِ مردمی که برای فراوان ساختنِ محصولِ زمین شان دست به اجرای مراسمِ دینی می زنند؛
چنان که گیلبرت موری می گوید: " خدایانِ غالبِ ملت ها مدعی هستند که جهان را خلق کرده اند. خدایانِ المپ چنین ادعایی ندارند؛ بیشترین کاری که کرده اند این ست که جهان را به تصرف خود در آورده اند؛ و تازه پس از تصرفِ این جهان مگر چه می کنند؟ آیا به کارِ دولت می رسند؟ زراعت را رونق می بخشند؟ دست به تجارت و صنعت می زنند؟ هرگز؛ چه لزومی دارد به کارِ شرافتمندانه بپردازند؟ برای آنها آسانتر ست که هزینه های زندگی شان را با گرفتنِ باج و خراج تامین کنند و مردمی را که از پرداختنِ خراج سربپیچند به ضربِ رعد و برق در هم بکوبند. [خدایان المپ] خانهای فاتح اند. دزدان دریایی اند که بر تخت سلطنت نشسته اند. می جنگند و مهمانی می دهند و بازی می کنند و چنگ می نوازند و شراب بسیار می نوشند و به آهنگرِ لنگی که خدمتگزارِ ایشان ست قهقهه ی رعدآسا می زنند. هرگز نمی ترسند.مگر از پادشاهِ خودشان. هرگز دروغ نمی گویند، مگر در عشق، و در جنگ"؛

- Five Stages of Greek Religion, p.67

» پانوشت: هرگونه تشابه میانِ شخصیتِ خدایانِ المپِ دیروزی و امروزی اصلآ تصادفی نیست!


۲ نظر:

تقی گفت...

!!!! like

محمد گفت...

و تو بگو چه تفاوت است در نگاه عابدی که از بهر طلب قربانی میکند و عبادت و ان خدایی که به باج و خارج عذاب میکند با عطا دهد...
...
خدایان را در جای دیگری به جز ذهن آدمیانی که آن ها را ساخته اند نباید جست... هم لطفشان از اوست و هم طمعشان...